jul 02

🧺 Beertje & Emma in: De Grote Dekentjesroof

🐾 Verdwenen warmte

Op een frisse ochtend werd Beertje wakker met kippenvel op zijn buik.

“Mijn deken…” bromde hij, snuivend rond zijn mand. “Mijn zachte, warme, geliefde M&M-dekentje is weg!”

Op de bank lag Emma, onder haar eigen deken. Of nou ja — een ander dekentje. Niet de zijne.

“Ik heb hem niet,” zei Emma, zonder op te kijken.

Beertje gromde zacht. “Dan is het een roof.”

🐾 De sporen

Als een echte detective (met pluizige poten) inspecteerde Beertje de kamer.
Er waren pluisjes op de vloer.
Een sliertje draad bij de voerbak.
En een verdachte geur: pindakaas…?

“Wat is het plan?” vroeg Emma, inmiddels wakker en geïntrigeerd.

“We volgen de sporen,” zei Beertje dramatisch. “En vinden de dader van de Grote Dekentjesroof.”

🐾 De verdachtenlijst

Ze maakten een lijst:

  1. De kat van de buren – bekend dekenkrabber.

  2. De stofzuiger – allesverslinder.

  3. De wind door het open raam – mysterieus en geruisloos.

  4. Choco – hun oude hondenvriendin, maar die was er al lang niet meer… toch?

Emma fronste. “Of… we vergeten iemand.”

🐾 Een vreemde ontdekking

In de slaapkamer vonden ze Beertjes dekentje – half onder het bed, met iets eronder dat bewoog.

Beertje sprong achteruit. “Een geest?”

Emma trok het dekenpunt omhoog met haar poot.

En daar… lag de stofzuiger. Met eromheen: drie dekentjes, een sok en een half opgegeten hondenkoekje.

Beertje hapte naar adem. “Hij is de dief!”

Emma inspecteerde het nauwkeuriger. “Of…”

🐾 De grote twist

Plotseling kraakte de kastdeur open.
Een zacht gesnurk klonk uit de wasmand.

Beertje en Emma gluurden samen naar binnen.

En daar…
lag hun baasje. Onder alle dekens.
In een burrito van fleece, slobberend in slaap, met Beertjes M&M-dekentje als sjaal.

Emma begon te grinniken.
Beertje zuchtte diep.

“De grootste roof ooit… en het was gewoon baasje met koude voeten.”

🐾 Epiloog

Sindsdien slaapt Beertje op zijn eigen geheime dekenstapel.
Emma bewaakt de mand met een serieus gezicht.
En het baasje?

Die kreeg een nieuw dekentje. Met pootafdrukken.

Zodat iedereen weet:
Stelen van Beertje? Dan kom je op de lijst.

Einde.

Afbeelding

jun 28

Emma en Beertje op fietstocht naar Valkenburg

Het was een zonnige ochtend toen Emma en Beertje opgewonden begonnen te kwispelen. De fietsen kwamen uit de schuur, en hun mandjes werden vastgeklikt. Dat betekende maar één ding: op avontuur met de baasjes! Terwijl de mensen de tassen inpakte, sprongen de twee hondjes vrolijk in hun mand – klaar voor een nieuwe ontdekkingstocht.

De tocht ging dwars door het glooiende Limburgse landschap. Emma genoot van de wind door haar oren, terwijl Beertje zijn neus omhoog hield om alle geurtjes op te snuiven. Ze passeerden groene heuvels, oude boerderijtjes en velden vol wilde bloemen.

Na een flinke rit kwamen ze aan in Valkenburg. Daar stopten de baasjes bij Restaurant Stationnerie, een sfeervol terras vlak bij het oude station. Emma en Beertje mochten lekker op het terras liggen, waar ze elk een bakje water kregen van de vriendelijke serveerster.

Emma en Beertje op fietstocht naar Valkenburg

De baasjes bestelden een koude cola, waar de bubbels vrolijk in omhoog borrelden. Emma hield haar ogen strak gericht op de kruimels van het nootjesbakje – je weet maar nooit of er iets op de grond valt. Beertje had het te druk met mensen kijken en probeerde af en toe iemand te begroeten met een zacht blafje.

Na de pauze stapten ze allemaal weer op – de baasjes op de fiets, Emma en Beertje tevreden terug in hun mand. De zon scheen nog steeds, de heuvels lagen te blinken in het licht, en de twee hondjes lieten zich loom wiegen terwijl de fiets verder zoefde. Wat een heerlijke dag!

jun 28

“Beertje & Emma op Sail Amsterdam – Vrienden op de Vloot”

Afbeelding

🌞 De Stad vol Schepen

Op een zonnige zomerdag liepen Beertje en Emma met hun baasje langs de kades van Amsterdam.
Het was Sail Amsterdam – overal waren reuzenzeilschepen, vlaggetjes, fluitende matrozen en kinderen met ijsjes.

Beertje had een kapiteinspetje op. Emma droeg een mini-roze zwemvest.
Ze snuffelden langs touwen, staken hun neuzen in zeelucht en blafden tegen een boot die zichzelf leek te bewegen (het was een drijvend ponton… oeps).

“Alles beweegt hier!” riep Beertje.

Emma knikte. “Maar ruik je dat? Vis… touw… en iets… tropisch?”

Afbeelding

🦜 Kapitein Koko

Op een enorme driemaster – met houten masten, knarsende touwen en drie grote zeilen – stond een papegaai.

Niet zomaar een papegaai. Een kleurrijke, pratende, schaterlachende blauwe ara met een ooglapje van plakband.

“Welkom, landdieren!” riep hij. “Ik ben Kapitein Koko!”

Emma fronste. “Papegaaien praten?”

Beertje fluisterde: “Als ze ooglapjes dragen, wel.”

Koko schaterde. “Jullie zien eruit als zeewaardige snuffelaars. Zin in een mini-expeditie?”

Afbeelding

🛶 De Sloepentocht

Ze stapten in een kleine houten sloep.
Koko vloog boven hen, terwijl Beertje achter het roer zat (zonder te weten hoe een roer werkte) en Emma de route uitriep.

Ze voeren tussen grote schepen door, gleden onder bruggetjes en lieten kinderen op de kant lachen.

Beertje tikte tegen een vissersboot. “Pardon, mag ik vragen wat voor vis u draagt?”

De visser keek verbaasd. “Is dat… een pratende hond met een kapiteinspet?”

“Ja,” zei Emma, “en een routeplan.”

Koko riep van boven: “Pas op voor de golf van de klipper!”

Ze stuiterden vrolijk omhoog — splash! — en kwamen kletsnat onder een vlaggenlijn door.

🧭 Het Verloren Ankertje

Plots viel er iets uit Koko’s pootje: een klein, zilverkleurig ankertje.

“Mijn geluksanker!” krijste hij. “Ik heb het altijd bij me sinds ik van de mast viel op een cruise in Curaçao!”

Beertje dook onder de bank. Emma richtte zich op.
“Wacht! Ik zie het in het water!”

Samen richtten ze zich naar stuurboord (dat had Beertje toevallig onthouden) en lieten Emma’s riem zakken als haakje.

Na een spannende minuut…

“YES!” riep Emma. “Ik heb ‘m!”

Koko landde op Beertje’s kop en gaf hem een kus op z’n neus. “Jullie zijn officieel bemanning.”

🥳 Vlaggetjes & Vriendschap

Toen ze terugkwamen bij de kade, kregen ze van Koko allebei een klein vlaggetje met een anker erop.
“Voor dappere hondjes die weten wat vriendschap is,” zei hij.

Emma glimlachte.

Beertje knabbelde op zijn vlag en zei: “Smaakt ook een beetje naar vis.”

Koko lachte zijn papegaaienlach.

En terwijl de zon onderging over de masten van Sail, voeren Emma, Beertje en Kapitein Koko voor één laatste keer langs de kade – als echte bemanning van hun eigen kleine avontuur.

Afbeelding

Einde.
(Of zoals Koko zou zeggen: “Tot de volgende windvlaag!”)

jun 26

🌿 Verhaaltje: Choco en het zachte licht

Op een rustige ochtend, toen de zon nog voorzichtig door de gordijnen scheen, lagen Beertje en Emma samen op het kleed. Ze luisterden naar de wind in de bomen en het zachte tikken van de regen op het raam. Alles voelde kalm.

Toen kwam ze — bijna als een zuchtje wind — Choco. Haar bruine vacht glansde als warme chocolade in het ochtendlicht. Ze kwam niet met geblaf of drukte, maar gewoon… aanwezig. Beertje stond meteen op en snuffelde verbaasd. “Choco?” fluisterde hij.

Emma keek op. Ze voelde het ook. Iets liefs, zachts. Iets dat nooit echt weg is.

Choco glimlachte met haar ogen. “Ik kom even dag zeggen,” zei ze. “Ik woon nu in het licht tussen de bladeren, maar ik ben nooit ver weg.”

Ze gingen samen naar buiten. De regen was gestopt. In de tuin speelde een zachte straal zonlicht op het gras, precies op de plek waar Choco vroeger altijd lag. Daar gingen ze zitten, stil. Niet verdrietig, maar warm. Alsof hun harten wisten: sommige vriendschappen zijn voor altijd.

En toen verdween ze weer, langzaam, als een ademhaling in de wind.

Beertje keek omhoog. “Ze komt terug in dromen,” zei hij zacht tegen Emma.

Emma knikte. “En in het zonlicht. Elke keer als het mooi is.”

Afbeelding

jun 26

Emma en de Ontsnapte Tennisbal

Het was een dag als alle andere. De zon scheen door het raam, de vogels floten hun gebruikelijke lied, en Beertje lag prinsheerlijk uitgestrekt op de bank met zijn favoriete bezigheid: staren. Gewoon… staren. Naar niks. Naar alles. Naar de muur. Zo is Beertje nu eenmaal. Een denker.

Emma daarentegen zat vol energie. Ze was net wakker geworden van haar tweede ochtendslaapje, klaar voor actie. Haar oren spitsen zich toen ze het onheilspellende plop hoorde. Een tennisbal, haar felgroene aartsvijand, was van de tafel gerold. Niet zomaar een tennisbal – dé tennisbal. De enige die piepte, stuiterde én volgens Emma een eigen wil had.

Hij rolde traag. Eerst over het kleed. Toen over de houten vloer. En toen… onder de kast.

Emma verstijfde. Haar ogen groot. Alsof ze net had gezien hoe een koekje zelf de koelkast uitwandelde. Beertje hief zijn kop langzaam, keek haar aan en zuchtte alsof hij wist: Daar gaan we weer.

Emma stond op. Eerst voorzichtig. Snuffelde aan de kast. En toen – met de snelheid van een ninja op espresso – begon ze te graven. Pootje links, pootje rechts. Snuit tegen de vloer. De kast verschoof millimeter voor millimeter. Beertje keek toe vanaf de bank met het soort blik die zegt: Ik heb je gewaarschuwd, maar ik doe niet mee.

Na tien minuten intens graven, krabben en piepen gaf de kast het op. Hij schudde een beetje en floep! daar kwam de tennisbal. Als een ontsnapte crimineel rolde hij de kamer door, recht onder Beertje’s poot.

Beertje keek omlaag. Naar de bal. Naar Emma. Hij dacht even na, zuchtte diep en gaf met één tik van zijn poot de bal een duwtje. Recht terug naar Emma.

Emma bevroor. Haar held. Haar sidekick. Haar Beertje.

Ze pakte de bal op, piepte erop alsof ze de overwinning vierde en ging prompt op haar kleed liggen. Missie geslaagd. Wereld gered. Bal gevangen.

Beertje draaide zich om, sloot zijn ogen en dacht:
En morgen doet die bal het gewoon weer. Mark my woof.

Afbeelding

jun 24

Princess Emma

Afbeelding

Emma, onze langharige teckel.. Zij is de hofnar, de chaosmanager en de snackspecialist van het paleis.
Ze stormt door het huis alsof er een geheime missie is, botst met flair, en verdwijnt onder een deken alsof ze op dramatische wijze afscheid neemt van het volk. Ze is de prinses met een vleugje piraat.

 

Afbeelding

Aah, wat een heerlijke foto! 😍 Hallo Emma! Met dat guitige koppie, de flapperoortjes en haar tong uit haar bekje is het duidelijk: Emma is het ondeugende zusje van het hof 🐶👑👅

Beertje mag dan koning zijn…
Emma is duidelijk de hofnar, de acrobaat én de charmeur van het paleis. Ze klimt op dingen die eigenlijk geen troon zijn, trekt gekke bekken, en steelt ieders hart voordat je “brokje” kunt zeggen.

jun 24

Beertje de Chihuahua

Beertje de Chihuahua

Beertje, klein maar oh zo stoer,
loopt alsof hij koning is, op avontuur.
Met oortjes recht en blik paraat,
staat hij klaar voor elke straat.

Een blafje groot, een lijfje klein,
maar zijn hartje? Dat is reuzefijn.
Op schoot gekropen als een bolletje vacht,
knuffelt hij zichzelf de nacht.

Zijn naam zegt “beer”, zijn lijfje zegt “muis”,
maar hij bewaakt met trots het hele huis.
Wie hem kent, die zegt al gauw:
“Beertje is de liefste chihuahua!”

Afbeelding

Wat een schatje! 🥹 Beertje ziet eruit als een echte persoonlijkheid – die blik zegt: “Ik bepaal hier de regels.” Klein lijf, grote attitude. Met die pluimstaart, perfecte pose en een vleugje ondeugendheid is het duidelijk: Beertje is royalty.

 

jun 24

Het Hof van Beertje 👑🐾

Er was eens, in een huis vol kussens en knuffels, een kleine maar machtige heerser: Koning Beertje van het Koninkrijk Knaagbal.

Zijn troon stond niet in een kasteel, maar op een zacht tapijt naast de bank. Zijn volk bestond uit piepende muisjes, pluizige draken en één mysterieuze knuffel-aubergine die hij streng doch rechtvaardig bestuurde.

Elke ochtend inspecteerde hij zijn rijk, zijn pluimstaart hoog in de lucht. Geen hoek bleef ongecontroleerd, geen kruimel bleef onaangeroerd.
Voor een brokje gaf hij audiëntie.
Voor een knuffel – een koninklijke lik.

En als de avond viel, en zijn volk tot rust kwam, kroop Koning Beertje op schoot bij zijn mensen. Want zelfs de grootste koningen weten:
liefde is het mooiste wat er is om over te heersen.

jun 24

Beertje en Emma en het Geval van de Vliegende Worst

Emma en Beertje en de Vliegende Worst

In dit hilarische avontuur ontdekken Emma en Beertje een worst die zomaar kan vliegen! Maar wie zit erachter? Lees mee en lach mee met hun knotsgekke zoektocht.

Beertje en Emma en het Geval van de Vliegende Worst

Het begon allemaal op een zondagochtend. Zo’n ochtend waarop de zon nét door de gordijnen piept, de koffie nog pruttelt en jij denkt: “Vandaag wordt een rustige dag.”

Ha. Jij dacht het.

Beertje – onze chihuahua van formaat postzegel, maar met het ego van een leeuw – had die ochtend iets geroken. Iets machtigs. Iets… worstigs.

In de verte, in de keuken, lag een eenzame knakworst op het aanrecht. Niemand weet waarom. Niemand weet hoe. Maar Beertje wist één ding zeker: die worst was voor hem bestemd.

En daar kwam Emma om de hoek. Emma, zijn slimme sidekick. Groot, gracieus en gezegend met het vermogen om stoelen te verschuiven zonder betrapt te worden.

Het plan werd ter plekke gesmeed.

  1. Beertje zou de wacht houden. En blaffen bij gevaar (lees: de mens).

  2. Emma zou de klim uitvoeren. Stoel → tafel → aanrecht → worst.

  3. Daarna: feest.

Maar ze hadden buiten de zwaartekracht gerekend.

Net toen Emma de worst met chirurgische precisie van het bord tilde, gleed ze een tikje uit. De worst vloog. Door de lucht. Als in slow motion.

Beertje dook. Sprong. Draai in de lucht. Hap!

In één vloeiende beweging ving hij de worst alsof hij geboren was in een circusfamilie.

Daarna keek hij Emma aan. Emma keek terug.

En zonder woorden deelden ze de buit – ieder de helft.

Toen ik de keuken binnenkwam, zat Beertje met een snor van saus en Emma met een blik alsof ze net het internet hadden gehackt. Alles in volkomen stilte.

De worst? Spoorloos.

De rust? Terug.

Maar diep vanbinnen weet ik: dit was niet het laatste avontuur van Beertje en Emma.

Met dank aan chat chatgpt

jun 24

Beertje, Emma en de Grote Koekjesroof

Beertje, Emma en de Grote Koekjesroof

Op een doodgewone dinsdagmiddag – je weet wel, zo’n dag waarop niks gebeurt behalve dat je ineens zin hebt in koekjes – gebeurde het.

Beertje, onze chihuahua met de onschuldige blik van een Disneyprinses, had haar zinnen gezet op de koekjestrommel. Niet zomaar een trommel, maar de trommel. Die ene die altijd op het aanrecht staat, net buiten bereik. Of tenminste… dat dacht ik.

Emma. Slim, sierlijk, en met een neus voor avontuur. Samen vormden ze een duo dat zelfs Bassie en Adriaan had laten blozen van jaloezie.

Terwijl ik boven dacht dat de rust was wedergekeerd, vond beneden een operatie plaats die Mission Impossible waardig was. Beertje blafte precies op het juiste moment – afleidingsmanoeuvre. Emma sprong op een stoel, van de stoel naar de tafel, en hup! Tegen het aanrecht. Trommel open, koekje eruit, en gedeeld alsof ze nooit iets anders deden.

Toen ik beneden kwam, lagen ze vredig in hun mand. Beertje snurkte. Emma keek me aan met een blik van: “Wat? Wij? Nooit!”

En de koekjes?

Weg. Mysterieus verdwenen.

Afbeelding

jun 23

🐾 Beertje & Emma: Koningshuis op vier poten 👑

Er zijn mensen die een hond hebben.
En dan heb je mensen die geregeerd worden door hun honden.

Welkom in mijn wereld. Of beter gezegd: het Koninkrijk van Beertje & Emma.

Beertje – onze chihuahua – is de koning. Dat is geen overdreven beeldspraak. Hij loopt als een koning, kijkt als een koning, blaft alsof hij wetten uitvaardigt, en verwacht dat het personeel (lees: wij) zijn wensen vervult vóórdat hij ze uitspreekt.

Dan heb je Emma. Een langharige teckel met een attitude die ergens tussen ik-ben-schattig-en-dat-weet-ik en ik-ga-dit tafelpoot-ding sowieso omverlopen zit. Ze is de hofnar, het beveiligingssysteem én de schoonmaakdienst in één. Alles wat valt, eet zij op. Alles wat piept, claimt ze als haar persoonlijke erfgoed.

Samen vormen ze een duopact waar geen mens tegenop kan.
Beertje bepaalt wanneer er geknuffeld mag worden.
Emma bepaalt wanneer het tijd is om door de tuin te racen alsof haar kont in brand staat.

En wij?
Wij dragen de snacks aan, openen deuren op bevel, en applaudisseren als ze besluiten in hun mand te liggen. Voor vijf minuten.

We probeerden één keer een koninklijk badmoment te organiseren.
Dat eindigde met Beertje die ons met een natte “hoe dúrf je”-blik aankeek terwijl Emma haar tong als wapen inzette en besloot dat shampoo overrated is.

Toch… als ze samen in een mandje liggen, snurkend als mini-motortjes, smelt je weer.
Je vergeet de modderpootjes, de kauwspeelgoedovertredingen, en zelfs de keer dat Emma probeerde een bij op te eten (spoiler: dat was géén snack).

Kortom: Beertje & Emma runnen de show.
Wij zorgen voor het paleis, zij zorgen voor de entertainment.

En eerlijk?
Ik zou voor geen goud willen ruilen. Behalve misschien… een paar minuten op de troon zonder dat iemand erop plast.

 

Versie 2:

🐾 Beertje & Emma: Koningshuis op vier poten 👑

Of hoe ik van eigenaar naar hofhouding ging

Er zijn mensen die een hond hebben.
En dan heb je mensen die geregeerd worden door hun honden.

Welkom in mijn wereld. Of beter gezegd: het Koninkrijk van Beertje & Emma.

👑 De Troonopvolgers

Beertje – onze chihuahua – is de onbetwiste koning. Hij meet 22 centimeter hoog, maar loopt alsof hij Versailles bezit. Zijn blik zegt: “Waar is mijn troon, sterveling?” en zijn blaf klinkt als een bevel van het hof.

Zijn eten? Alleen in stijl. Zijn zitplek? Altijd waar jij nét wilde zitten.
Zijn hobbies? Regelen, beoordelen en slapen op koninklijke wijze.

Emma, onze langharige teckel, is een ander verhaal. Zij is de hofnar, de chaosmanager en de snackspecialist van het paleis.
Ze stormt door het huis alsof er een geheime missie is, botst met flair, en verdwijnt onder een deken alsof ze op dramatische wijze afscheid neemt van het volk. Ze is de prinses met een vleugje piraat.

Samen vormen ze een team dat geen premier, president of paus aankan.

🏰 Koninklijke Dagindeling

07:00 – Paleisinspectie
Beertje loopt rond, snuffelt alles af, kijkt oordelend naar het tapijt en ploft vervolgens neer op een troon (bankkussen). Missie volbracht.

07:03 – Chaosuitbraak
Emma begint aan haar dagelijkse “waarom-ren-ik?”-sessie. Een wilde sprint, gevolgd door dramatisch stilstaan alsof ze ineens beseft dat ze moe is van het bestaan.

Wandeltijd
Beertje beslist waar we heen gaan.
Emma beslist wanneer het afgelopen is.
Wij volgen – uiteraard – gedwee.

🎭 Drama, Liefde en Brokjes

Ze blaffen tegen hun eigen reflectie. Ze jagen op vliegjes alsof hun leven ervan afhangt. Ze laten scheetjes die klinken als boze muizen.

Maar dan…
Dan liggen ze ineens samen op de bank.
Beertje’s kleine koppie tegen Emma’s lange oor. Twee pluizige vorsten in volledige vrede. Snurkend als miniatuurmotoren.

En je weet: ze heersen niet alleen over het huis… maar ook over ons hart.

🐾 Beertje & Emma: Koningshuis op vier poten 👑

jun 23

Beertje en de Boterham met Kaas

Op een zonnige ochtend werd Beertje wakker met een enorme trek. Zijn buikje rommelde alsof er een rockband in aan het oefenen was. “Vandaag,” zei hij vastberaden, “wil ik een boterham met kaas!”

Hij sprong uit zijn mandje, deed zijn keukenschortje voor (met een pootafdruk erop) en liep naar de keuken.

Maar… de broodtrommel was leeg.

“Oh nee!” riep Beertje. “Geen brood!”

Hij keek in de koelkast.

“Oh nee!” piepte hij. “Slechts een minuscuul hoekje kaas! Dat is niet genoeg voor mijn berenhonger.”

Dus trok Beertje zijn rugzak aan en ging op avontuur. Onderweg kwam hij zijn vriendin Emma tegen.

“Waar ga jij naartoe?” vroeg Emma nieuwsgierig.

“Ik zoek brood én kaas voor mijn droom-boterham!” zei Beertje.

“Ik help mee!” zei Emma vrolijk.

Samen gingen ze op pad. Bij het kippenhok vroegen ze aan Kip Koba of zij misschien wat broodkruimels had. “Tok tok, ik heb wel wat oud brood, maar het is een beetje… krokant,” zei ze.

“Perfect voor de randjes!” zei Beertje blij.

Daarna gingen ze langs Geit Gerda. “Heb jij kaas?” vroeg Emma.

Gerda knikte trots. “Zelfgemaakt! Met knoflook en bieslook!”

“Bieslookkaas! Mijn favoriet!” riep Beertje uit.

Met volle rugzakjes gingen ze terug naar huis. Beertje smeerde het brood, legde de kaas erop, en samen met Emma nam hij een grote hap.

“Mmmm,” zei Beertje met volle mond. “Dit is de allerbeste boterham met kaas ooit!”

Emma knikte. “Alles smaakt beter als je het samen maakt.”

Einde. 🐻🧀🍞

Beertje en de Boterham met Kaas

jun 03

Uit eten met een diner cadeau kaart

Tegenwoordig heb je heel veel cadeau kaarten waarmee je ergens kan gaan uit eten. Leuk om te krijgen en nog leuker om deze dan te gaan besteden aan een lekker uit etentje.

Iets lastiger is waar je dan deze kaart kunt besteden, gezien er veel restaurants zijn die allemaal wel met andere kaarten samen werken. Aangezien we zelf vaker hier tegen aan lopen heb ik me bedacht dan maar een lijstje te maken met restaurants/bedrijven waar we onze kaart(en) kunnen besteden en waar onze voorkeur naar uit gaat. (Dit zijn onze voorkeur restaurants)

Restaurants omgeving thuis.

 

Restaurants omgeving Ermelo

 

Met korting uit eten? Tot wel 17% korting? Ja het kan met het payback programma van euroclix. Je meld je daar gratis aan, koopt via je account een cadeaukaart en levert die in bij het betreffende restaurant. Het verdiende cashback kan je per €10 laten uitbetalen op je bankrekening.

EuroClix - Het online spaarprogramma

mei 17

Lijst personages uit Emma & Beertje

Hieronder volgt een lijst met personages die voorkomen in de verhalen van Emma & Beertje

apr 26

Muziek: Amelia Brightman and Gregorian -Arrival

Dit nummer staat bij mij lekker op repeat, het is eigenlijk een militaire song gezongen door Gregorian koor samen met Amelia Brightman.
Onder het nummer vindt je de lyrics voor als je zou willen meezingen 😉

Wil je meer van deze soort muziek beluisteren bekijk dan de playlist met militaire muziek

Sing, sing, sing the song they sang with us when they sailed away
Bring, bring, bring them back again to these lonely shores one day

We’ll be here awaiting their arrival
How that moment’s gonna shine
May they ring then in our hearts
That Jubilant bells “Auld Lang Syne”

Sing, sing, sing the song of sirens if that is what it takes
Bring, bring, bring them back again to to each lonely heart that aches

I’ll be first to know of your arrival
I’ll be first to pur the wine
May they ring, then in our hearts
The Jubilant bells of “Auld Lang Syne”

I’ll be first to know of your arrival
I’ll be first to pur the wine
May they ring, then in our hearts
The Jubilant bells of “Auld Lang Syne”

Sing, sing, sing a song of sadness that they are so long gone
Bring, bring, bring a ray hope and the courage to go on

We’ll be here awaiting their arrival
How that moment’s gonna shine
May they ring, then in our hearts
That Jubilant bells of “Auld Lang Syne”

We’ll be here awaiting their arrival
How that moment’s gonna shine
May they ring, then in our hearts
That Jubilant bells of “Auld Lang Syne”

Sing, sing, sing a song they sang with us when they sailed away